به گزارش روابط عمومی اداره فرهنگ وارشاداسلامی تنگستان و به گفته نصرالله شفیعی مدیر کل فرهنگ وارشاداسلامی استان بوشهر از بین 120 تقاضا جهت تاسیس انجمن سینمای جوان در شهر های مختلف کشور ، روز گذشته ( دوم اردیبهشت ماه ) و به خاطر فعالیت های خوب انجمن فیلم وعکس اهرم در سال های اخیر ، انجمن سینمای جوان کشور با صدور مجوز فعالیت و تاسیس انجمن سینمای جوان تنگستان موافقت نمود تا این انجمن به عنوان شصت و یکمین انجمن سینمای جوان موجود در کل کشور با تجهیزات و چارت اداری جدید فعالیت هایش را از سر بگیرد . وی با اشاره به اهمیت فوق العاده این موضوع ، خواستار حمایت همه جانبه مسئولین به خصوص فرماندار تنگستان از این انجمن شد تا به زودی ساختمانی مستقل نیز جهت آن احداث گردد .
منبع : روابط عمومی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تنگستان
حرکات اساسی دوربین
اصولأ درسینما نماها به صورت ثابت واز شات معرف(مستر شاتmaster shot )تا نما های درشت تر گرفته می شود مگردرمواردی که نیاز به حرکت دادن دوربین باشد،مثلأ برای تعقیب فرد یا موضوعی که درحال حرکت است یا کشف ومعرفی اشیا ورویدادهای جدیدی بدون قطع دوربین نیاز باشدوطبیعتأ چشمان بیننده نیز خواستار تعقیب آن است بنابراین هیچ حرکتی را بدون دلیل نباید انجام داد.
حرکات دوربین به دو دسته تقسیم می شود:
الف) حرکات دوربین روی پایه ثابت
ب) حرکات دوربین روی پایه متحرک
حرکات دوربین روی پایه ثابت
1-حرکت پن یا حرکت افقی(pan)
چرخش دوربین روی محورثابت به طرف چپ یاراست را حرکت پن(پان) می گویند.
حرکت پن خیلی شبیه حرکت بازیگراست وتاثیرآن درروی بیننده به گونه ای خواهد بودکه مثل اینکه چشمانمان را درسطح افق برای تعقیب موضوع مورد نظر از نقطه ای به نقطه دیگر حرکت دهیم. ازاین حرکت برای حذف موقعیت های غیرضروری ومعرفی موقعیت های جدید استفاده کرد.حرکت پن باید به آرامی شروع وبه آرامی خاتمه یابد. چنانکه سوژه درکادرثابت حرکت کرددوربین بعدازاو حرکت کندودرپایان نیز اول دوربین بایستد بعد سوژه متوقف شود.بعضی فیلمبرداران به محض استارت زدن ،دوربین راحرکت می دهندودرپایان نیز به محض توقف حرکت دوربین دگمه(پاوز)را می زنند، اینکار هنگام مونتاژ مشکل ایجاد می کند . بهتراست بعد یا قبل ازحرکت دوربین حداقل 3 ثانیه در حالت ثابت فیلمبرداری شود .
ادامه مطلب
لنز وانواع آن
نوری که ازبازتاب اشیای صحنه به دوربین می رسد از مجموعه شیشه ای مخصوص که عدسی یا لنز گفته می شود عبور وبه پیکسل های حساس دوربین تصویربرداری می رسد.عدسی های دوربین ازمجموعه ای تک عدسی به هم پیوسته تشکیل شده است که دریک محفظه لوله ای شکل قراردارند وچنان طراحی شده اند که در کنار هم کارواحدی را انجام می دهند.پرتوهای نور دراثربرخورد باعدسی شکسته شده ودرخارج از مرکز عدسی دریک محل جمع می شوند که به آن کانون عدسی می گویندوفاصله بین عدسی وکانون رافاصله کانونی عدسی می گویند.مثلأ فاصله لنز 50 میلی مترباشدبرروی عدسی دوربین f:50mm نوشته می شود.کانون عدسی محلی است که تصویر درآن محل به وضوح دیده می شودوپیکسلهای تصویر دراین محل قراردارند.
بطور کلی عدسی ها بر دو گونه هستند :
1.عدسی هایی با فاصله کانونی ثابت
2.عدسی هایی با فاصله کانونی متغییر(زوم لنز)
ادامه مطلب
الف -------
آرکarc: نوری قوی وسفید رنگ که درصحنه های وسیع وبازمورد استفاده قرار می گیرد.
- آنونس : فیلم کوتاهی که برای تبلیغ ومعرفی یک فیلم تهیه می شود.
آیریسiris: آیریس یا دیافراگم، قطعه ای تعبیه شده در دوربین فیلمبرداری وعکاسی است که ساختمانی چون عنیبیه چشم دارد ومیزان نوردهی به نگاتیو را کنترل می کند.
- اتالوناژ: به اصلاح رنگ ونور فیلم ،درمرحله ی پایانی تدوین می گویند که درآن نور ورنگ تصاویر به گونه ای همسان اصلاح میشوند.
اسکوپ Scope : فیلم پرده عریض سینمایی است که هنگام نشان دادن در تلویزیون سیاهی دربالا و پایین تصویردیده می شود. امروزه در کارهای تلویزیونی برای قشنگی استفاده می شود.
انیمیشنanimaton: به نقاشی متحرک گفته می شود. یابه اصطلاح، فیلمهای کارتونی نیزمی گویند. فیلمهای کارتونی درواقع نقاشیهای بیجان فراوانی هستند که درفرایند فیلمبرداری تک فریم جان می گیرند. درشرایط کنونی ودرحالی که فناوری پیشرفت گسترده ای یافته است، انیمیشن سازی دشواری گذشته را ندارد واینک با استفاده ازرایانه، آسان تر انجام می پذیرد.
ادامه مطلب

در سال 1900 میلادی ( مظفر الدین شاه) به فرانسه سفر كرد و با دیدن دستگاه سینما توگراف مجذوب آن شد. تعریفی كه وی از این دستگاه ارائه كرد، این بود دستگاهی است كه بر روی دیوار می اندازند و مردم در آن حركت می كنند)). به دستور شاه دستگاه سینما توگراف خریداری شد و اولین فیلمبردار همان عكاس دربار و همراه شاه یعنی ( میرزا ابراهیم خان عكاس- باشی) بود.
اولین سالن سینما در سال 1283 ه.ش در خیابان چراغ گاز توسط ابراهیم خان صحاف باشی افتتاح شد.
نخستین فیلمبردار تحصیل كرده و حرفه ای خان بابا معتضدی بود كه برای اولین بار فیلم خبری ساخت و به دستور وزیر جنگ از مجلس موسسان فیلم گرفت و از مراسم تاجگذاری رضا شاه فیلمبرداری كرد. معتضدی اولین لابراتوار ظهور فیلم را در زیر زمین خانه اش دایر كرد.
پیشگامان سینمای ایران
1 آوانس اوگانیانس: اولین كارگردان فیلمهای بلند و سینمایی در ایران بود. او در رشته سینما در مسكو تحصیل كرده بود و به ایران مهاجرت كرد و سر انجام اولین(( مدرسه آرتیستی سینما)) را در سال 1309در خیابان علاءالدوله تاسیس كرد و در همین سال نیز فیلم بلند سینمایی ایران را ساخت. دل مشغولی های اوگانیآنس تهیه فیلمهای كمدی و خنده دار بود.
اولین فیلم بلند سینمای ایران ، فیلمی با نآم آبی و رابی و ساخته اوگانیانس بود. این فیلم كمدی بود و توسط معتضدی فیلمبرداری شده بود. كه به طور كلی از بین رفت و از این فیلم جز خاطره هایی نوشته شده، چیزی موجود نیست.
ادامه مطلب

کلمه «مستند» برای اولین بار در نقدی از فیلم "Moana" به کارگردانی «رابرت فلاهرتی» در سال 1926 به کار رفت که در 8 فوریه 1926 که توسط «جان گریرسون» تهیه کننده فیلمهای مستند که نام مستعارش «عشق سینما» یا "Moviegoer" بود.«جان گریرسون» لقب «پدر فیلم مستند» را گرفته است. به بیان وی، فیلم مستند، «تلقی خلاق واقعیت» است. چنین تعریفی، آزادی بیشتر را در ژانر مستند در اختیار مستندساز قرار می دهد و به طرح سؤالات فلسفی بسیاری در خصوص فیلم «مستند» دامن زد. «آکادمی هنر و علوم تصویر متحرک» فیلمهای مستند را فیلمهایی معرفی می کند که موضوعات تاریخی، اجتماعی، علمی یا اقتصاد را دنبال می کند. فیلم مستند می تواند هم خاص باشد و هم عام. حین ساخت از آغاز تا پایان می تواند فقط یک فرد و یا افرادی را دربربگیرد.
ادامه مطلب

سینما در اصل واژه ای است یونانی به معنای حرکت ، اما در اصطلاح ، سینما ، هنر و فنی است که به کمک یک سری تصاویر متحرک ، پیامی را به مخاطب خود که همان تماشا گر است منتقل می کند.
سینما آخرین هنر و به عبارت دیگر هفتمین هنر است . شش هنر دیگر عبارتند از : تئاتر ، نقاشی ، مجسمه سازی ، معماری ، موسیقی و رقص . در این میان سینما تنها هنری است که نه تنها شش هنر دیگر را به خدمت گرفته بلکه به گونه ای توانسته آنها را اعتلا نیز ببخشد. همچنین سینما صنعت ، فن و تکنیک را نیز به خدمت گرفته و در متن خود دارد.
اهمیت سینما
هنو ز سینما دوره های آغازین خود را طی می کرد که لنین ( از جمله پایه گذاران و سردمداران نظام کمونیست شوروی ) درباره سینما گفت :
« سینما با ما ، همه ارتش های دنیا بر علیه ما ، سرانجام پیروز خواهیم شد.»
همین یک جمله که از زبان یک سیاستمدار نقل شده ، به خوبی نشانگر اهمیت و قدرت سینماست. سینما وسیله خوبی برای تبلیغ و ارائه دیدگاه ها و اندیشه های سیاسی و اجتماعی و حتی اقتصادی است و از همین رهگذر گاه مخاطبش را به بی راهه برده و او را در چمبره تبلیغات گسترده اسیر کرده ، اما با این وجود سینما به علوم مختلف از پزشکی ، الکترونیک و جغرافیا گرفته تا فیزیک ، شیمی و تاریخ خدمات شایانی نموده است. سینما ، این وسیله سمعی و بصری جذاب ، بزرگترین کارکردش در خلق رویا ، خلق ماجرا ، خلق شخصیت های دوست داشتنی ، نفرت انگیز ، ترحم بر انگیز و... و در نهایت ایجاد احساسات عمیق انسانی از عشق و محبت گرفته تا ترس و نفرت است . دیگر سینما یک وسیله ساده سرگرمی ساز نیست ، سینما پا را بسیار فراتر گذاشته و تجربه نشان داده ، نادیده گرفتن آن امری غیر عاقلانه است ، چه از سوی تماشاگران معمولی و چه از سوی سیاست گذاران اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی جوامع مختلف.
فضای سینمایی
فضای سینمایی همان فضا و حیطه ای است که در فیلم خلق می شود و به جهان عینی ربطی ندارد. فضای سینمایی را می توان به شیوه های زیر از فضای واقعی جدا کرد :
1 – فضای سینمایی ، دو بعدی است و تصاویری خلق می کند که به اصطلا ح عمق ندارند. این فضا بر درک ما از اندازه ها ، فواصل و روابط اشیا تاثیر می گذارد ، به همین خاطر ، فیلم سازان از ترکیب بندی قاب ، استفاده از عدسی های مخصوص ، حرکت دوربین های مختلف و تدوین استفاده می کنند ، تا به نحوی این واپیچیدگی ها راجبران کنند و فضایی مشابه فضای واقعی و قابل قبول برای تماشاگر بسازند.
2 – تدوین نما ها از زوایای مختلف می تواند فضایی تازه و یگانه خلق کند ، و تجربه ای جدید برای تماشاگر باشد.
3- فضای واقعی و عینی ، برای ما پیوسته و فاقد قطع و پارگی است. اما تدوین می تواند در فضای سینمایی ما را به عقب و جلو پرت کند. ما می توانیم در این فضا بدون هیچ حرکتی صحنه ای را از زوایا و فاصله های مختلف ببینیم. چنین تدوینی پرسپکتیو فضایی را از بین می برد ، و یا دگرگون می کند.
4 - در سینما می توان با دکور های مختلف ، استفاده از طراحی صحنه های پیچیده و ، امروز با گرافیک های کامپیو تری فضا هایی عجیب و غریب خلق کرد و تماشاگر را چنان در آن جذب کرد که همه چیز برایش طبیعی و قابل قبول جلوه کند در حالی که هرگز چنین تجربه ایی در دنیای واقعی نداشته است و شاید هم هرگز نخواهد داشت.
زمان سینمایی
توالی زمانی و رویداد های تاریخی در فیلم به گذر زمان در دنیای واقعی ربطی ندارد. در حالی که تماشاگر در زندگی روزمره خود با سیر بی رحم ثانیه ها ، ساعت ها و روز ها سرو کار دارد ، سینما این توانایی را دارد که به شیوه های زیر این سیر منطقی را به هم بزند و یا حتی توالی زمانی تازه ای را خلق کند :
1 – نشان دادن هم زمان رویداد های مختلف که در زمان های گوناگون اتفاق افتاده اند ، به نحوی که هم زمان به نظر برسند.
2- حذف زمان های غیر مهم در صحنه ها و سکانس ها. در این لحظه ها هیچ حادثه ای که به درد سینما بخورد رخ نمی دهد. مثلا در صحنه ای ، ما شروع حرکت اتومبیلی را به مقصدی مشخص می بینیم و در صحنه بعد بدون این که شاهد حرکت آن اتومبیل در مسیرش باشیم آن را در مقصد می بینیم.
3 – بر عکس آنچه در مورد 2 گفته شد ، گاهی هم ، زمان واقعی بسط داده می شود. این کار در مورد نما های مهم و حساس انجام می شود. برای این کار نما هایی را که از چند زاویه و فاصله مختلف از یک رویداد واحد گرفته شده در کنار هم نشان می دهند و به این ترتیب زمان واقعی رویداد را افزایش می دهند.
4 – بسط دادن و یا کوتاه کردن حس زمانی تماشاگر از طریق قطع سریع و حرکت دوربین.
5– پیش رفتن و یا عقب نشستن در زمان از طریق فلاش بک (Flashback ) یا فلاش فوروارد ( Flash Forward ) .
6- بر هم نمایی دو رویداد مختلف در دو زمان متفاوت برای خلق حس تضاد.
باید در نظر داشت همه این قوانین به صورت نا خودآگاه در طول تاریخ سینما در ذهن تماشاگر جای گرفته و به نوعی سینما ، تماشاگرش را برای ایجاد ارتباط با خودش ، تربیت کرده و آموزش داده. در حالی که اولین تماشاگران سینما قادر به درک کوچک ترین پیچیده گی زمانی و مکانی در فیلم ها نبودند ، تماشاگر امروزی قادر به درک و قبول پیچیده ترین تمهیدات سینمایی است .

فيلم كوتاه از چند جنبه قابل بررسىاست:
1- زمان:
فيلم كوتاه با توجه به عنوان آن فيلمىاست داراى طول زمانى كوتاه، و از اين منظروجه افتراق آن با فيلمهاى بلند و نيمهبلندآشكار مىشود. مىتوان طول زمانى آن رااز چند ثانيه تا سى دقيقه در نظر گرفت امامشكل مىتوان فيلم كوتاه سىدقيقهاى رامتصور شد چرا كه اكثريت قريب به اتفاقفيلمهاى كوتاه توليد شده طول زمانى بسياركمى (حداكثر پانزده دقيقه) را دارند. اينتفكر حداقلى كه معلوم نيست از كجا به ذهنفيلمسازان رخنه كرده است سبب مشكلاتبسيارى است كه در بررسى جنبههاى ديگربه آن خواهيم پرداخت.
2- عوامل:
آنچه در رابطه با عوامل فيلم كوتاه بهذهن مىآيد يك دستگاه دوربين به همراهعده معدودى عوامل است كه اين عوامل دراكثر موارد صفت تازهكار را يدك مىكشند.واقعيت آن است كه فيلم كوتاه مختصكسانى است كه در ابتداى راه سينما هستندو اين خود بدان معنى است كه فيلم كوتاهپلكانى براى صعود به عرصه فيلمسازىبلند و حرفهاى است. هر چند فيلمسازان ونظريهپردازان فيلم كوتاه بشدت اين مسئلهرا رد مىكنند اما تناقضات موجود ميانادعاهاى آنان و واقعيتهاى موجود، قوياًنشانگر اين موضوع است. كوچ فيلمسازانموفق فيلم كوتاه به عرصه فيلم حرفهاى،كوچى كه هميشه بىبازگشت بوده استمؤيد اين نظر است. دلايل اين امر را در جاىديگر اين مقاله عنوان خواهم كرد.
در عنوانبندى اغلب فيلمهاى كوتاه،فيلمنامهنويسى، كارگردانى، تدوين و گاهحتى فيلمبردارى بر عهده يك نفر قرارگرفته است. اين امر نشانگر آن است كهظاهراً بحث تخصص در يكى از رشتهها درعرصه فيلم كوتاه كلاً مردود شناخته شدهاست. اغلب ما فيلمسازان به دلايلى كه در پىخواهد آمد، علاقه داريم تمام كارهاى فنى وغيرفنى فيلم را خودمان انجام دهيم. يكى ازدلايل اين مسئله درك سطحى و غلط ما ازتئورى مؤلف است كه ما را وامىدارد تمامكارهاى يك فيلم را از فيلمنامه گرفته تاتدوين، خودمان بر عهده بگيريم و به اينطريق احساس كنيم كه فيلم توليد شده دقيقاًمتعلق به شخص ماست. در حالى كه هيچيك از نظريهپردازان و فيلمسازان تئورىمولف چنين ادعايى نداشتهاند. دليل ديگرعدم وجود عوامل متخصص در رشتهاىخاص است. وقتى من به عنوان كارگردان بهاين مسئله فكر مىكنم كه فلان كسى كهتدوين مىكند تخصصش در حد من و درخوشبينانهترين حالت كمى بيشتر از مناست. به اين نتيجه مىرسم كه خودمشخصاً اين كار را بر عهده بگيرم. از سوىديگر، در عرصه فيلم كوتاه كسى بيشتريناهميت را دارد (شايد بهتر باشد كه جملهامرا تصحيح كنم: تنها كسى كه اهميت را دارد)كارگردان است و ديگران از فيلمنامهنويسگرفته تا صدابردار و... نقش سياهى لشكررا دارند.
همين امر سبب مىشود كه تعدادكارگردانان فيلم كوتاه به گونهاى غيرقابلباور بيشتر از عوامل ديگر باشد و واقعاًكدام يك از ما مىتوانيم مثلاً تدوينگر فيلمكوتاهى را نام ببريم كه كارش فقط و فقطتدوين باشد. عملكرد مسئولين امر نيز مزيدبر علت است. در جشنواره انجمن سينماىجوان به غير از كارگردان ديگر عواملفيلمها هيچ جايزهاى دريافت نمىكنند چراكه اساساً جايزهاى براى آنها در نظر گرفتهنشده است و يا در همين جشنواره تازهتأسيس «سونى»، كه شعار آن خود بخوبىنشانگر نحوه تفكر برگزاركنندگان آن است:بهترين كارگردان شايسته دريافت جايزهاست. يعنى در يك فيلم كوتاه شايد تدوينخوب نظر ما را جلب كند اما تدوينگر بهچشم نمىآيد، شايد فيلمبردارى يك فيلمچشم ما را بنوازد اما شخص فيلمبردارهرگز ديده نمىشود. پىآمد اين امر هجومهمه به سمت كارگردانى است و پىآمد آنهم ضعف چشمگير فيلمنامه، تدوين،فيلمبردارى و در نهايت هم خود كارگردانىاست.
واقعاً اگر از منظر عوامل به فيلم كوتاهنگاهى بكنيم به چه نتيجهاى مىرسيم؟ فيلمكوتاه يعنى يك دوربين و يك عده آدم كهتعدادشان هر چقدر كمتر باشد بهتر است،فيلم كوتاه يعنى جلوههاى ويژه صفر،جلوههاى كامپيوترى صفر، فيلم كوتاه يعنىقهر با تكنولوژى، فيلم كوتاه يعنى چند نفرآدم كه هر چقدر تعدادشان كمتر باشد بهتراست.
3- مخاطب:
فيلم كوتاه به جز ما (دستاندركارانفيلم كوتاه) مخاطب ديگرى ندارد. منظورماز مخاطب انبوه آدمهايى است متعلق بهسنين و طبقات مختلف.
مخاطب از فيلم كوتاه گريزان است. چرا؟چون فيلم كوتاه فاقد يكى از عناصر ذاتىهنر است. مخاطب به چه چيزى احتياج داردتا فيلمى را تحمل كند؟ لذت، و اين دقيقاً آنچيزى است كه فيلم كوتاه از ياد برده است.
داستان و شخصيت عناصرى هستند كهمخاطب را جذب مىكنند. داستان يعنى آنچيزى كه يقه تماشاگر را بگيرد و روىصندلى بنشاند و شخصيت همان كسىاست كه تماشاگر با او همذاتپندارىمىكند. با او مىخندد، گريه مىكند.عصبانى مىشود و.... و اين دو عنصر(داستان و شخصيت) در فيلم كوتاه يافتنمىشوند و به همين خاطر فيلم كوتاه ازنظر مخاطب عام يعنى هيچ. يعنى عرصهاىكه عدهاى تفكرات كلى و كليشهاى و اغلبمبهم خود را به ناشيانهترين وجه ارائهمىدهند. فيلم كوتاه نوعى انديشهنگارىابتدايى است. كدام فيلم كوتاهى خنده بر لبما آورده است؟ كدام فيلم كوتاهى غمگينمانكرده يا به هيجانمان آورده است؟ عاشقكدام شخصيت فيلم كوتاه شدهايم و باكدامشان همذاتپندارى كردهايم و ازكدامشان متنفر شدهايم. وقتى داستان وشخصيت نداشته باشيم بايد قيد مخاطب رابزنيم. و وقتى مخاطب نداشته باشيم انگاركه فيلمى نساختهايم. چون فيلمى كه ديدهنشود انگار كه اصلاً وجود ندارد، چون هنربدون مخاطب يعنى هيچ.
4- محتوا:
فيلمهاى توليد شده را نگاه كنيم. چهمىبينيم؟ فكر، پيام، شعار و انتزاع. اينها آنچيزهايى هستند كه فيلم كوتاه را اشباعكردهاند. تشبيهها و استعارههاى مغلق ومغلط، فضاى فيلم كوتاه را مسموم كردهاند.گاهى حتى خودمان نيز از ابهاماستعارههايمان سرگيجه مىگيريم. ايجازما گاه به حدى مىرسد كه ديگر چيزى براىديدن نمىماند.
فيلم كوتاه عارى از احساس است چرا كهما فكر مىكنيم همين كه نشان دهيم پدركسى مرده، كار تمام است و نمىدانيم كهانتقال احساس يكى از بنيانىترين وظايفهنر است.
در فيلم كوتاه از گرماى احساس خبرىنيست ما فضاى فيلم كوتاه صد درجه زيرصفر است.
محتواى فيلم كوتاه تنها انديشههاىابتدايى ماست و معلوم نيست ما كه بهاقتضاى سنمان، در ابتداى راهيم چگونهمىخواهيم انتهاى راه را به ديگران نشانبدهيم. مىخواهيم در عرض پنج دقيقه جهانو بشريت را نجات دهيم، غافل از اينكه كسىكه بايد نجات يابد خود ما هستيم كه در دامكوتهفكرى و خودبزرگبينى گرفتارشدهايم.
5- سرمايه:
فيلم كوتاه يعنى اينكه از هيچ فيلمبسازيم. عوامل و بازيگران را از مياندوست و آشنا انتخاب كنيم. لوكيشنها رامحدود به چهارديوارى خانه خودمان ياهمسايهمان بكنيم، مواد خام را به حداقلبرسانيم و زمان را در محدوده يك الى سهروز متوقف سازيم. فيلم كوتاه يعنى اينكه باجيب خالى فيلم بسازيم. چرا؟ چون فيلمكوتاه سرمايه برگشتى ندارد، چون فيلمكوتاه حرفه ما نيست، تفننى است كه هر چهكم هزينهتر باشد، بهتر است.
6- موقعيت اجتماعى:
فيلمسازان فيلم كوتاه داراى هيچگونهموقعيت و اعتبار اجتماعى نيستند. يكفيلمساز موفق فيلم كوتاه معنايى ندارد.واقعاً چه تفاوتى وجود دارد بين يكفيلمساز خوب فيلم كوتاه و يك فيلمساز بدفيلم كوتاه؟ فيلمساز خوبى به كجا مىرسدكه فيلمساز بد هم بخواهد خودش را به آنجابكشاند؟ ترقى و پيشرفت در فيلم كوتاهمسئلهاى كاملاً ذهنى است چرا كه بايدپلكانى براى صعود وجود داشته باشدوگرنه پيشرفت معنيش را از دست مىدهد.جشنواره هرگز كافى نيست چرا كه يكهنرمند جايزه خودش را از اجتماع بگيردوگرنه يك چك يك ميليونى و يك تنديس وتشويقهاى دويست، سيصد آدم تنها غروركاذب را در پى دارند و روح هنرمند راسيراب نمىكنند.
به همين دليل است كه تا تقى به توقىمىخورد و كوره راهى باز مىشود،فيلمساز فيلم كوتاه به سر خود را به وادىفيلم بلند پرتاب مىكند تا با مخاطب واقعىروبرو شود.
... در نتيجه فيلم كوتاه هيچ تعريفى رابرنمىتابد. فيلم كوتاه شير بىيال و دم استكه توجيه هستىشناختى ندارد. آششلهقلمكارى است كه ظاهراً فقط و فقط بهمذاق سازندگانش خوش مىآيد و با ايناوصاف فيلم كوتاه به جايى نخواهد رسيد.
اما معتقدم كه مىتوان از اين وضعاسفانگيز رهايى يافت. آشتى با مخاطبعام تنها راه نجات است و براى رسيدن بهاين مقصود فيلم كوتاه بايد در ماهيت خوددست به تغييراتى بزند.
تماشاگر و مخاطب عام اگر از پول ووقت خود هزينه مىكند، در عوض خواستارلذت و خوشگذرانى است و لذت نتيجهاستفاده از داستان و شخصيت.
اگر بتوانيم مخاطب عام را جذب كنيم،اكران موفقى خواهيم داشت، اكران موفقعلاوه بر ارضاى روح هنرمند برگشتسرمايه را در پى دارد و برگشت سرمايه بهمعنى امكان سرمايهگذارى است. با ورودسرمايه راه براى فعاليت افراد متخصصباز مىشود كه پى آمد آن نيز افزايش سطحكيفى فيلمها خواهد بود كه اين خود اكرانموفقى را بيشتر از پيش تضمين خواهد كرد.
فيلم كوتاه مىتواند همچون داستانكوتاه و ويدئو كليپها جايى براى خود در دلمخاطب عام باز كند به شرط آنكه در وهلهاول مخاطب عام را هدف بگيرد و در مرحلهبعد دلمشغول مخاطب خاص نيز باشد.
اين راهى است پر از سنگلاخ اما قطعاًپيمودنى است.
همانطور که در خبر قبلی اعلام شد٬ بمنظور به تصویر کشیدن جاذبه های دیدنی و آداب و رسوم مردم استان و با هدف معرفی استان بوشهر به سایر نقاط کشور٬ اولین مسابقه عکس استانی «دیار زیبای من» از سوی انجمن سینمای جوانان ایران ـ دفتر برازجان و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر و سایر ارگانهای دولتی در سه ماهه چهارم سال ۸۷ برگزار می شود.
به همین دلیل واحد عکس انجمن سینمای جوان برازجان روز گذشته (چهارشنبه ۱/۸/۸۷) جلسه ای با حضور اعضاء خود برگزار نمود. در این جلسه چگونگی و زمان برگزاری این مسابقه مورد بررسی قرار گرفت و موارد مشروحه ذیل به تصویب رسید:
۱ـ بخش های مسابقه: الف ـ طبیعت استان بوشهر ب ـ مناظر و مراسم آئینی و سنتی٬ صنایع دستی استان بوشهر ج ـ آثار تاریخی و باستانی و معماری استان بوشهر.
۲ـ هر عکاس مجاز است در هر بخش ۴ قطعه عکس رنگی و یا سیاه و سفید و یا یک مجموعه بین ۲ تا ۴ عکس با موضوعات مشخص به دبیرخانه جشنواره ارسال نماید.
۳ـ آخرین مهلت دریافت آثار پنج شنبه ۲۴ بهمن ماه ۸۷ اعلام شد.
۴ـ انتخاب و داوری آثار اسفند ماه ۸۷.
۵ـ نمایشگاه در ایام نوروز ۸۸.
ضمن اینکه اسامی هیأت داوران و میزان جوایز این مسابقه طی چند روز آینده به اطلاع عموم خواهد رسید.
منبع : انجمن سینمای جوان دفتر برازجان
بمنظور به تصویر کشیدن جاذبه های دیدنی و آداب و رسوم مردم استان٬ و با هدف معرفی استان بوشهر به سایر نقاط کشور٬ اولین مسابقه عکس استانی «دیار زیبای من» از سوی انجمن سینمای جوانان ایران ـ دفتر برازجان و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر و سایر ارگانهای دولتی در سه ماهه چهارم سال ۸۷ برگزار می شود.
به گزارش روابط عمومی انجمن سینمای جوان برازجان در این مسابقه تمامی عکاسان می توانند آثار خود را با موضوع جاذبه های دیدنی و آداب و رسوم مردم استان شرکت دهند.
اخبار تکمیلی و فراخوان این مسابقه طی یک ماه آینده منتشر خواهد شد.

